CH 43 Signal Receiver

This is a Horror Suspense Thriller Novel based on my original English Screenplay 'Latched'. The screenplay is registered with Film Writters Association Mumbai.
बेड्या घातलेला ऍंथोनी पोलिसांच्या गराड्यात वेअरहाऊसमधून बाहेर पडला. त्याच्यासोबतचे सगळे हत्यारबंद पोलिस होते कारण तो कुणी साधासुधा गुन्हेगार नसून एका पाठोपाठ एक असे चार खुन केलेला सिरियल किलर होता. पोलिसांनी ऍन्थोनीला त्यांच्या एका गाडीत बसविले. डिटेक्टीव्ह सॅम वेअरहाऊसच्या दरवाजाजवळ मागेच थांबला. सॅमने आत्तापर्यंन कितीतरी खुनाच्या केसेस हाताळल्या असतील पण तो या घटनेमुळे विचलीत झालेला दिसत होता. खुन्याला पकडण्याचे महत्वाचे काम तर आता पार पडले होते. त्यामुळे आता त्यांच्यासोबत गाडीत बसून जाणे त्याला आवश्यक वाटत नव्हते. तो काही काळ तरी एकट्यात घालू इच्छीत होता. आणि त्याला मागे थांबून एकदा या वेअरहाऊसचीही कसून तपासणी करायची होती. त्याने त्याच्या एका साथीदाराला इशारा केला,

'' तुम्ही याला घेवून समोर व्हा ... मी थोड्याच वेळात तिथे पोहोचतो'' सॅम म्हणाला.

ज्या गाडीत ऍंन्थोनीला बसविले होते ती गाडी सुरु झाली. तिच्या मागे पोलिसांच्या इतर गाड्याही सुरु झाल्या, आणि ऍंन्थोनी ज्या गाडीत बसला होता तिच्या मागे वेगात धावू लागल्या. एक मोठा धुळीचा लोट उठला. त्या गाड्या निघून गेल्या तरी तो धूळीचा लोट अजूनही हवेत पसरलेला होता. सॅम गंभीर चेहऱ्याने त्या धुळीच्या ढगाला हळू हळू विरतांना आणि खाली बसतांना पाहत होता.

जशा सगळ्या गाड्या तिथून निघून गेल्या आणि वातावरण शांत झालं सॅमने वेअरहाऊसच्या भोवती एक चक्कर मारली. चालता चालता त्याने आकाशाकडे बघितले. आकाशात तांबडं फुटलं होतं आणि आता थोड्याच वेळात सुर्य उगवणार होता. तो एक चक्कर मारुन दरवाजाजवळ आला आणि शिथील चालीने वेअरहाऊसच्या आत गेला.

आत वेअरहाऊसमध्ये अजूनही अंधारच होता. त्याने कॉम्प्यूटरच्या चमकणाऱ्या मॉनिटरच्या प्रकाशात वेअरहाऊसमध्ये एक चक्कर मारली आणि मग त्या कॉम्प्यूटरजवळ जावून उभा राहाला. सॅमने बघितलेकी कॉम्प्यूटरवर एक सॉफ्टवेअर अजूनही ओपन केलेले होते. त्याने सॉफ्टवेअरच्या वेगवेगळ्या ऑपशन्सवर माऊस क्लिक करुन बघितले. एका बटनवर क्लिक करताच कॉम्प्यूटरच्या बाजुला ठेवलेल्या एका उपकरणाचा लाईट ब्लींक होवू लागला. त्याने ते उपकरण हातात घेवून न्याहाळून पाहाले. ते एक सिग्नल रिसिव्हर होते, ज्यावर एक डिस्प्ले होता. त्या डिस्प्लेवर एक मेसेच चमकायला लागला. लिहिलेलं होतं ' इन सिग्नल रेंज / इन्स्ट्रक्शन = लेफ्ट'. त्याने ते उपकरण परत ठेवून दिलं. त्याने अजुन एक सॉफ्टवेअरचं बटन दाबलं, ज्यावर 'राईट' असं लिहिलं होतं.

पुन्हा सिग्नल रिसीव्हर ब्लींक झाला आणि त्यावर मेसेज आला ' इन सिग्नल रेंज / इन्स्ट्रक्शन = राईट'. पुढे त्याने ' अटॅक' बटन दाबलं. पुन्हा सिग्नल रिसीव्हर ब्लींक झाला आणि त्यावर मेसेज आला होता ' इन सिग्नल रेंज / इन्स्ट्रक्शन = अटॅक'. सॅमने ते उपकरण पुन्हा हातात घेतले आणि आता तो ते काळजीपुर्वक न्याहाळू लागला. तेवढ्यात त्याला वेअरहाऊसच्या बाहेर कशाचा तरी आवाज आला. ते उपकरण तसंच हातात घेवून तो बाहेर गेला.

वेअरहाऊसच्या बाहेर जावून त्याने आजुबाजूला बघितले.

इथे तर कुणीच नाही...

मग कशाचा आवाज झाला होता...

असेल काहीतरी जावूद्या ...

जेव्हा तो पुन्हा परत वेअरहाऊसमध्ये येण्यासाठी वळला तेव्हा अनायसेच त्याचं लक्ष त्याच्या हातातल्या ब्लींक होणाऱ्या उपकरणाकडे गेलं. अचानक त्याचा चेहऱ्यावर आश्चर्याचे भाव उमटले. त्या सिग्नल रिसीव्हरवर ' आऊट ऑफ रेंज / इन्स्ट्रक्शन = निल' असा मेसेज आला होता. तो आश्चर्याने त्या उपकरणाकडे पाहत होता. त्यांच तोंड उघडं ते उघडंच राहालं होतं. त्याच्या डोक्यांत वेगवेगळ्या प्रश्नांनी गर्दी केली होती.

अचानक आजुबाजुला कुणाच्या तरी उपस्थीतीने तो जवळ जवळ दचकलाच. पाहतो तर ती एक काळी मांजर होती आणि त्याच्या समोरुन पळत वेअरहाऊसमध्ये गेली होती. एकदा त्याने आपल्या हातातल्या उपकरणाकडे पाहाले आणि नंतर त्या वेअर हाऊसच्या उघड्या दाराकडे बघितले. ज्यातून आताच एक काळी मांजर आत गेली होती.

हळू हळू काळजीपूर्वक त्या मांजरीचा पाठलाग करीत तो आता आत वेअर हाऊसमध्ये जावू लागला.

जाता जाता त्यांच्या डोक्यात एक विचार सारखा घोंगावत होता की 'जर वेअरहाऊसच्या बाहेरपर्यंतसुध्दा सिग्नल जाऊ शकत नसेल तर मग ज्या चार जणांचे खुन झाले त्यांच्या घरापर्यंत सिग्नल पोहोचलाच कसा ?'


क्रमश:...