जेन्टलमन्स प्रामीस CH 46

क्रिस्तोफर आणि त्याचे तिन मित्र अजुनही वेड्यासारखे त्यांना शोधत होते. शेवटी शोधून शोधून थकल्यावर पुन्हा त्यांनी ज्या चौकातून त्यांना शोधण्याची सुरवात केली होती त्या चौकात क्रिस्तोफर आणि स्टिव्हन परत आले. त्यांच्या मागोमाग दम लागल्यामुळे मोठमोठे श्वास घेत रोनॉल्ड आला.

'' काय मिळाली? '' स्टीव्हनने विचारले.

रोनॉल्डने फक्त 'नाही' असं डोकं हलवलं.

'' साले कुठं मसनात गायब झाले?'' क्रिस्तोफर चिडून म्हणाला.

तेवढ्यात त्यांना दुरवर पॉल त्यांच्याकडे येतांना दिसला. त्यांनी आशेने त्याच्याकडे पाहाले. पण त्याने दूरुनच आपला अंगठा खाली करुन ते सापडले नसल्याचा इशारा केला.

'' लेकहो... वर तोंड करुन परत काय आलास... जा तिला शोधा... आणि जोपर्यंत ती सापडत नाही तो पर्यंत परत येवू नका'' क्रिस्तोफर त्यांच्यावर खेकसला.

तेवढ्यात क्रिस्तोफरच्या फोनची रिंग वाजली.

किस्तोफरने फोन उचलला आणि, '' हॅलो '' तो अनिच्छेनेच फोनमध्ये बोलला.

'' हे... मी ऍंथोनी बोलतोय... '' तिकडून नॅन्सी आणि जॉनचा वर्गमित्र ऍंथोनी बोलत होता.

'' हं बोल ऍंथोनी'' क्रिस्तोफर सपाट आवाजात म्हणाला. त्याच्या आवाजात त्याचा फोन आल्याचा आनंद तर नक्कीच नव्हता.

'' एक आनंदाची गोष्ट आहे... मी तुमच्यासाठी एक ट्रीट अरेंज केली आहे'' तिकडून ऍंथोनी म्हणाला.

'' हे बघ ऍंथोनी ... सध्या आमचा काही मुड ठिक नाही... आणि तुझी ट्रीट अटेंड करण्याइतका तर नक्कीच नाही'' क्रिस्तोफर म्हणाला.

'' अरे मग तर ही ट्रीट तुमचा मुड नक्कीच ठिक करेल ... ऐका तर खरं... एक नविन पाखरु आपल्या गावात आलं आहे... सध्याचं मी त्याला खास तुमच्यासाठी हिल्टन हॉटेलला पाठविलं आहे...'' ऍंथोनी तिकडून उत्साहाने म्हणाला.

'' पाखरु?... या गावात नविन... एक मिनीट ... एक मिनीट... ती तिच्या बॉयफ्रेंडसोबत आहे का?'' क्रिस्तोफरने विचारले.

'' हो '' तिकडून ऍंथोनी म्हणाला.

'' तिच्या गालावर हसली म्हणजे खळी उमटते ?'' क्रिस्तोफरने विचारले.

'' हो'' तिकडून ऍंथोनी म्हणाला.

'' तिच्या उजव्या हातावर वाघाचा टॅटूसुद्धा आहे.. बरोबर'' क्रिस्तोफरच्या चेहऱ्यावर आनंद पसरायला लागला होता.

'' हो .. पण हे सगळं तुला कसं काय माहित?'' तिकडून ऍंथोनीने आश्चर्याने विचारले.

'' अरे तिच तर ती पोरगी आहे... रोनॉल्ड, पॉल, स्टीव आणि मी सकाळपासून तिच्या मागावर होतो... अन आत्ताच थोड्यावेळापूर्वी ती आम्हाला गुंगारा देवून सटकली आहे ... पण साली आमच्या नशिबातच दिसते''

सगळ्यांचे चेहरे एकदम आनंदाने उजळले होते. स्टीव्ह आणि पॉलच्या चेहऱ्यावर तर आनंद मावता मावत नव्हता.

'' खरंच?'' तिकडून ऍंथोनीसुध्दा आश्चर्याने म्हणाला.

'' दोस्ता ऍंथोनी... तु फार चांगलं काम केलंस लेका.. याला म्हणतात खरा दोस्त'' क्रिस्तोफरही आनंदाच्या भरात अनावर होवून बोलत होता.

'' अरे आत्ताच आम्ही तिला शोध शोध शोधत होतो... कुठाय ती?... तुला खरं सांगु आम्ही तुला तिच्या बदल्यात तुला जे पाहिजे ते देवू...'' क्रिस्तोफरने आनंदाच्या भरात त्याला शब्द दिला.

'' पहा बरं नंतर तु मुकरशील'' ऍंथोनी अविश्वासाने म्हणाला.

'' अरे नाही ... इट्स जेन्टलमन्स प्रामीस'' क्रिस्तोफर एखादा राजा जसा खुश होतो तसा खुश होवून म्हणाला.

'' दोन हजार डॉलर्स ... प्रत्येकाकडून... मंजूर'' ऍंथोनीनेही वेळेचा फायदा घ्यायचं ठरविलं.

'' मंजूर'' क्रिस्तोफर बेफिकीरपणे म्हणाला.


क्रमश:...